וַיְהִי֩ כִרְאוֹת֨וֹ אוֹתָ֜הּ וַיִּקְרַ֣ע אֶת־בְּגָדָ֗יו וַיֹּ֙אמֶר֙ אֲהָ֤הּ בִּתִּי֙ הַכְרֵ֣עַ הִכְרַעְתִּ֔נִי וְאַ֖תְּ הָיִ֣יתְ בְּעֹֽכְרָ֑י וְאָנֹכִ֗י פָּצִ֤יתִי־פִי֙ אֶל־יְהוָ֔ה וְלֹ֥א אוּכַ֖ל לָשֽׁוּב׃
און עס איז געװען, װי ער האָט זי דערזען, אַזױ האָט ער צעריסן זײַנע קלײדער, און האָט געזאָגט: װײ, מײַן טאָכטער, בײגן אַנידערגעבױגן האָסטו מיך, און דו ביסט פֿון מײַנע פֿאַראומגליקער געװאָרן; װאָרום איך האָב געעפֿטנט מײַן מױל צו גאָט, און קען ניט צוריקציִען.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.