וַיֹּ֣אמְרוּ לוֹ֩ אֱמָר־נָ֨א שִׁבֹּ֜לֶת וַיֹּ֣אמֶר סִבֹּ֗לֶת וְלֹ֤א יָכִין֙ לְדַבֵּ֣ר כֵּ֔ן וַיֹּאחֲז֣וּ אוֹת֔וֹ וַיִּשְׁחָט֖וּהוּ אֶל־מַעְבְּר֣וֹת הַיַּרְדֵּ֑ן וַיִּפֹּ֞ל בָּעֵ֤ת הַהִיא֙ מֵֽאֶפְרַ֔יִם אַרְבָּעִ֥ים וּשְׁנַ֖יִם אָֽלֶף׃
האָבן זײ צו אים געזאָגט: זאָג אַקאָרשט שבולת, און אַז ער האָט געזאָגט סבולת, װײַל ער האָט ניט געקענט אַרױסרעדן ריכטיק, אַזױ האָבן זײ אים אָנגענומען און אים געשחטען בײַ די איבערפֿאָרן פֿון ירדן. און עס זײַנען געפֿאַלן אין יענער צײַט פֿון אפֿרים צװײ און פֿערציק טױזנט.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.