וַיְהִ֨י מִיָּמִ֜ים בִּימֵ֣י קְצִיר־חִטִּ֗ים וַיִּפְקֹ֨ד שִׁמְשׁ֤וֹן אֶת־אִשְׁתּוֹ֙ בִּגְדִ֣י עִזִּ֔ים וַיֹּ֕אמֶר אָבֹ֥אָה אֶל־אִשְׁתִּ֖י הֶחָ֑דְרָה וְלֹֽא־נְתָנ֥וֹ אָבִ֖יהָ לָבֽוֹא׃
און עס איז געװען אין טעג אַרום, אין די טעג פֿון װײצשניט, האָט שמשון באַזוכט זײַן װײַב מיט אַ ציגנבעקל, און ער האָט געזאָגט: לאָמיך אַרײַנגײן צו מײַן װײַב אין קאַמער. אָבער איר פֿאָטער האָט אים ניט געלאָזט אַרײַנגײן.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.