ייִדישער מחשבֿה אויף תהילים 142:7

הַקְשִׁ֤יבָה ׀ אֶֽל־רִנָּתִי֮ כִּֽי־דַלּ֪וֹתִ֫י מְאֹ֥ד הַצִּילֵ֥נִי מֵרֹדְפַ֑י כִּ֖י אָמְצ֣וּ מִמֶּֽנִּי׃

פֿאַרנעם מײַן געשרײ, װאָרום איך בין געפֿאַלן זײער;זײַ מיך מציל פֿון מײַנע נאָכיאָגער, װאָרום זײ זײַנען שטאַרקער פֿון מיר.

מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.