וַיֹּ֣אמֶר ׀ לֹ֗א כִּ֛י אֲנִ֥י שַׂר־צְבָֽא־יְהוָ֖ה עַתָּ֣ה בָ֑אתִי וַיִּפֹּל֩ יְהוֹשֻׁ֨עַ אֶל־פָּנָ֥יו אַ֙רְצָה֙ וַיִּשְׁתָּ֔חוּ וַיֹּ֣אמֶר ל֔וֹ מָ֥ה אֲדֹנִ֖י מְדַבֵּ֥ר אֶל־עַבְדּֽוֹ׃
האָט ער געענטפֿערט: נײן, נײַערט איך בין דער חיל-פֿירער פֿון גאָט; אָקאָרשט בין איך געקומען. איז יהוֹשועַ געפֿאַלן אױף זײַן פּנים צו דער ערד, און האָט זיך געבוקט, און האָט צו אים געזאָגט: װאָס װיל מײַן האַר רעדן צו זײַן קנעכט?
Zohar
R. Isaac said: “I rose to open to my beloved”: this was in the days of Moses, during the whole of which there was no need of angel or messenger to guide Israel. “My beloved had withdrawn himself and was gone”: this was in the days of Joshua, as it is written, “Nay, but as captain of the host of the Lord am I now come” (Joshua 5, 16).