טָבְע֤וּ בָאָ֙רֶץ֙ שְׁעָרֶ֔יהָ אִבַּ֥ד וְשִׁבַּ֖ר בְּרִיחֶ֑יהָ מַלְכָּ֨הּ וְשָׂרֶ֤יהָ בַגּוֹיִם֙ אֵ֣ין תּוֹרָ֔ה גַּם־נְבִיאֶ֕יהָ לֹא־מָצְא֥וּ חָז֖וֹן מֵיְהוָֽה׃ (ס)
אײַנגעזונקען אין דער ערד זײַנען אירע טױערן, ער האָט צעשטערט און צעבראָכן אירע ריגלען; איר מלך און אירע האַרן זײַנען צװישן די פֿעלקער, ניטאָ מער קײן תּוֹרה; אַפֿילו אירע נבֿיאים געפֿינען ניט אַ זעונג פֿון גאָט.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.