נְאֻ֗ם שֹׁמֵ֙עַ֙ אִמְרֵי־אֵ֔ל וְיֹדֵ֖עַ דַּ֣עַת עֶלְי֑וֹן מַחֲזֵ֤ה שַׁדַּי֙ יֶֽחֱזֶ֔ה נֹפֵ֖ל וּגְל֥וּי עֵינָֽיִם׃
אַזױ רעדט דער װאָס הערט גאָטס װערטער, און װײס דעם מײן פֿון דעם העכסטן – די זעונג פֿון שַדַי טוט ער זען, געפֿאַלן, מיט אױגן אַנטפּלעקטע:
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.