י֧וֹם חֹ֣שֶׁךְ וַאֲפֵלָ֗ה י֤וֹם עָנָן֙ וַעֲרָפֶ֔ל כְּשַׁ֖חַר פָּרֻ֣שׂ עַל־הֶֽהָרִ֑ים עַ֚ם רַ֣ב וְעָצ֔וּם כָּמֹ֗הוּ לֹ֤א נִֽהְיָה֙ מִן־הָ֣עוֹלָ֔ם וְאַֽחֲרָיו֙ לֹ֣א יוֹסֵ֔ף עַד־שְׁנֵ֖י דּ֥וֹר וָדֽוֹר׃
אַ טאָג פֿון חוֹשך און פֿינצטערניש, אַ טאָג פֿון װאָלקן און נעבל, װי אַ שװאַרצקײט אױסגעשפּרײט אױף די בערג; אַ גרױס פֿאָלק און אַ מאַכטיקס, אַזאַ װי ער איז ניט געװען פֿון אײביק אָן און װעט נאָך אים מער ניט זײַן ביז די יאָרן פֿון דוֹר-דוֹרות.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.