אַל־תִּֽירְאוּ֙ בַּהֲמ֣וֹת שָׂדַ֔י כִּ֥י דָשְׁא֖וּ נְא֣וֹת מִדְבָּ֑ר כִּֽי־עֵץ֙ נָשָׂ֣א פִרְי֔וֹ תְּאֵנָ֥ה וָגֶ֖פֶן נָתְנ֥וּ חֵילָֽם׃
איר זאָלט ניט מוֹרא האָבן, בהמות פֿון פֿעלד, װאָרום די פֿיטערפּלעצער פֿון מדבר זײַנען באַגראָזט, װאָרום דער בױם טראָגט זײַן פֿרוכט, דער פֿײַגנבױם און דער װײַנשטאָק גיבן זײער קריפֿט.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.