וְשָׁב֙ הַגּ֣וֹי הַה֔וּא מֵרָ֣עָת֔וֹ אֲשֶׁ֥ר דִּבַּ֖רְתִּי עָלָ֑יו וְנִֽחַמְתִּי֙ עַל־הָ֣רָעָ֔ה אֲשֶׁ֥ר חָשַׁ֖בְתִּי לַעֲשׂ֥וֹת לֽוֹ׃ (ס)
אָבער אַז דאָס פֿאָלק װאָס איך האָב אױף אים גערעדט, קערט זיך אום פֿון זײַן שלעכטיקײט, האָב איך חרטה אױף דעם בײז װאָס איך האָב געטראַכט אים צו טאָן.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.