לְדַמֶּ֗שֶׂק בּ֤וֹשָֽׁה חֲמָת֙ וְאַרְפָּ֔ד כִּי־שְׁמֻעָ֥ה רָעָ֛ה שָׁמְע֖וּ נָמֹ֑גוּ בַּיָּ֣ם דְּאָגָ֔ה הַשְׁקֵ֖ט לֹ֥א יוּכָֽל׃
אױף דַמֶשֶׂק. פֿאַרשעמט איז חַמָת און אַרפַּד, װאָרום אַ שלעכטע הערונג האָבן זײ געהערט; צעגאַנגען זײַנען זײ געװאָרן; אױפֿן אים איז אַן אומרו, ער קען זיך ניט אײַנשטילן.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.