וּתְמַהֵ֕רְנָה וְתִשֶּׂ֥נָה עָלֵ֖ינוּ נֶ֑הִי וְתֵרַ֤דְנָה עֵינֵ֙ינוּ֙ דִּמְעָ֔ה וְעַפְעַפֵּ֖ינוּ יִזְּלוּ־מָֽיִם׃
און זאָלן זײ אײַלן און אױפֿהײבן אױף אונדז אַ יאָמער, אַז אונדזערע אױגן זאָלן צעגײן אין טרערן, און אונדזערע ברעמען זאָלן פֿליסן מיט װאַסער.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.