וּבְצַלְעִי֮ שָׂמְח֪וּ וְֽנֶאֱ֫סָ֥פוּ נֶאֶסְפ֬וּ עָלַ֣י נֵ֭כִים וְלֹ֣א יָדַ֑עְתִּי קָֽרְע֥וּ וְלֹא־דָֽמּוּ׃
אָבער אַז איך פֿאַל, פֿרײען זײ זיך, און קלײַבן זיך אױף;עס קלײַבן זיך אַרום מיר שלעגער װאָס איך קען ניט;זײ רײַסן און הערן ניט אױף.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.