וַתִּתְפַּלֵּ֤ל חַנָּה֙ וַתֹּאמַ֔ר עָלַ֤ץ לִבִּי֙ בַּֽיהוָ֔ה רָ֥מָה קַרְנִ֖י בַּֽיהוָ֑ה רָ֤חַב פִּי֙ עַל־א֣וֹיְבַ֔י כִּ֥י שָׂמַ֖חְתִּי בִּישׁוּעָתֶֽךָ׃
און חנה האָט מתפּלל געװען, און האָט געזאָגט: מײַן האַרץ איז לוסטיק דורך גאָט, מײַן האָרן איז דערהױבן דורך גאָט; מײַן מױל איז ברײט אַקעגן מײַנע פֿײַנט, װאָרום איך פֿרײ זיך מיט דײַן הילף.