שִׁ֥יר הַֽמַּֽעֲל֗וֹת לְדָ֫וִ֥ד יְהוָ֤ה ׀ לֹא־גָבַ֣הּ לִ֭בִּי וְלֹא־רָמ֣וּ עֵינַ֑י וְלֹֽא־הִלַּ֓כְתִּי ׀ בִּגְדֹל֖וֹת וּבְנִפְלָא֣וֹת מִמֶּֽנִּי׃
אַ געזאַנג פֿון די אַרױפֿגאַנגען; פֿון דָוִדן. גאָט, ניט האָפֿערדיק איז מײַן האַרץ, און ניט דערהױבן זײַנען מײַנע אױגן, און איך בין ניט אומגעגאַנגען מיט זאַכןצו גרױס און פֿאַרהױלן פֿון מיר.