חַטֹּ֤אות נְעוּרַ֨י ׀ וּפְשָׁעַ֗י אַל־תִּ֫זְכֹּ֥ר כְּחַסְדְּךָ֥ זְכָר־לִי־אַ֑תָּה לְמַ֖עַן טוּבְךָ֣ יְהוָֽה׃
די זינד פֿון מײַן יוגנט און מײַנע פֿאַרברעכן זאָלסטו ניט דערמאָנען;לױט דײַן חֶסד דערמאָן זיך דו אָן מיר, פֿון װעגן דײַן גוטסקײט, גאָט.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.