וַיְדַבֵּ֨ר אֵלַ֜י הָאִ֗ישׁ בֶּן־אָדָ֡ם רְאֵ֣ה בְעֵינֶיךָ֩ וּבְאָזְנֶ֨יךָ שְּׁמָ֜ע וְשִׂ֣ים לִבְּךָ֗ לְכֹ֤ל אֲשֶׁר־אֲנִי֙ מַרְאֶ֣ה אוֹתָ֔ךְ כִּ֛י לְמַ֥עַן הַרְאוֹתְכָ֖ה הֻבָ֣אתָה הֵ֑נָּה הַגֵּ֛ד אֶת־כָּל־אֲשֶׁר־אַתָּ֥ה רֹאֶ֖ה לְבֵ֥ית יִשְׂרָאֵֽל׃
און דער מאַן האָט צו מיר גערעדט: מענטשנקינד, זע מיט דײַנע אױגן, און מיט דײַנע אױערן הער, און לײג צו דײַן האַרץ צו אַלץ װאָס איך װײַז דיר, װאָרום כּדי דיר צו װײַזן ביסטו געבראַכט געװאָרן אַהער; דערצײל אַלץ װאָס דו זעסט צו דעם הױז פֿון ישׂראל.
Sifrei Devarim
(Devarim 32:46) "And he said to them: Put your hearts, etc.": We are hereby taught that one's eyes and heart and ears must be attuned to words of Torah. And thus is it written (Ezekiel 44:5) "And the L-rd said to me: Son of man, set your heart and see with your eyes, and hear with your ears all that I am saying to you about all the laws of the Temple … and set your heart to the entrance of the Temple and to all the exits of the sanctuary." Now does this not follow a fortiori? If re the Temple, which can be seen by the eyes and measured by the hand, one must "attune" his eyes and his heart and his ears — how much more so re words of Torah, which are like mountains hanging on a hair!