וַיַּֽעֲשׂוּ־כֵן֙ בְּנֵ֣י בִנְיָמִ֔ן וַיִּשְׂא֤וּ נָשִׁים֙ לְמִסְפָּרָ֔ם מִן־הַמְּחֹלְל֖וֹת אֲשֶׁ֣ר גָּזָ֑לוּ וַיֵּלְכ֗וּ וַיָּשׁ֙וּבוּ֙ אֶל־נַ֣חֲלָתָ֔ם וַיִּבְנוּ֙ אֶת־הֶ֣עָרִ֔ים וַיֵּשְׁב֖וּ בָּהֶֽם׃
האָבן די קינדער פֿון בנימין אַזױ געטאָן, און זײ האָבן גענומען װײַבער, לױט זײער צאָל, פֿון די טענצערינס װאָס זײ האָבן אַװעקגערױבט; און זײ זײַנען געגאַנגען און האָבן זיך אומגעקערט צו זײער נחלה, און האָבן אָפּגעבױט די שטעט, און זיך באַזעצט אין זײ.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.