וְכֹ֣ל ׀ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל רֹאִים֙ בְּרֶ֣דֶת הָאֵ֔שׁ וּכְב֥וֹד יְהוָ֖ה עַל־הַבָּ֑יִת וַיִּכְרְעוּ֩ אַפַּ֨יִם אַ֤רְצָה עַל־הָרִֽצְפָה֙ וַיִּֽשְׁתַּֽחֲו֔וּ וְהוֹד֤וֹת לַיהוָה֙ כִּ֣י ט֔וֹב כִּ֥י לְעוֹלָ֖ם חַסְדּֽוֹ׃
און אַלע קינדער פֿון ישׂראל האָבן געזען װי דאָס פֿײַער האָט אַראָפּגענידערט, און די פּראַכט פֿון גאָט איז געװען איבערן הױז, און זײ האָבן געקניט מיטן פּנים צו דער ערד אױף דער פֿלאַסטערונג, און זײ האָבן זיך געבוקט, און האָבן געלױבט גאָט: ”װאָרום ער איז גוט, װאָרום אױף אײביק איז זײַן חסד“.
Mishnah Shevuot
If he became impure while in the Temple court [and was aware of it], and then forgot that he was impure, though he remembered that he was in the Temple; [Or] he forgot that he was in the Temple, though he remembered that he was impure; [Or,] he forgot both; And he prostrated himself, or waited [in the Temple] the time it takes to prostrate; Or went out the long way, he is liable; [If he went out] the shorter way, he is not liable; This is the positive precept concerning the temple for which they [the court] are not liable.