כִּֽי־עָ֤לָה מָ֙וֶת֙ בְּחַלּוֹנֵ֔ינוּ בָּ֖א בְּאַרְמְנוֹתֵ֑ינוּ לְהַכְרִ֤ית עוֹלָל֙ מִח֔וּץ בַּחוּרִ֖ים מֵרְחֹבֽוֹת׃
װאָרום דער טױט איז אַרױפֿגעגאַנגען אין אונדזערע פֿענצטער, געקומען אין אונדזערע פּאַלאַצן, צו פֿאַרשנײַדן אַ קינד פֿון דער גאַס, בכורים פֿון די מערק. –
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.