בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא נָתַ֞ן הַמֶּ֤לֶךְ אֲחַשְׁוֵרוֹשׁ֙ לְאֶסְתֵּ֣ר הַמַּלְכָּ֔ה אֶת־בֵּ֥ית הָמָ֖ן צֹרֵ֣ר היהודיים [הַיְּהוּדִ֑ים] וּמָרְדֳּכַ֗י בָּ֚א לִפְנֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ כִּֽי־הִגִּ֥ידָה אֶסְתֵּ֖ר מַ֥ה הוּא־לָֽהּ׃
אין יענעם טאָג האָט דער מלך אַחַשוֵרוֹש אַװעקגעגעבן צו אסתּר המלכּה דאָס הױז פֿון הָמָן דעם צוֹרר-היהודים. און מרדכי איז געקומען פֿאַרן מלך, װאָרום אסתּר האָט אים דערצײלט, װאָס ער איז אירער.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.