וַיִּקַּח֩ שֵׁ֨ם וָיֶ֜פֶת אֶת־הַשִּׂמְלָ֗ה וַיָּשִׂ֙ימוּ֙ עַל־שְׁכֶ֣ם שְׁנֵיהֶ֔ם וַיֵּֽלְכוּ֙ אֲחֹ֣רַנִּ֔ית וַיְכַסּ֕וּ אֵ֖ת עֶרְוַ֣ת אֲבִיהֶ֑ם וּפְנֵיהֶם֙ אֲחֹ֣רַנִּ֔ית וְעֶרְוַ֥ת אֲבִיהֶ֖ם לֹ֥א רָאֽוּ׃
האָבן שֵם און יֶפֿת גענומען אַ מאַנטל, און אַרױפֿגעטאָן אױף זײערע בײדנס אַקסלען, און זײ זײַנען געגאַנגען הינטערװײַלעכס, און האָבן צוגעדעקט די נאַקעטקײט פֿון זײער פֿאָטער, מיט זײערע פּנימער אַהינטער, און זײ האָבן ניט געזען די נאַקעטקײט פֿון זײער פֿאָטער.
Shenei Luchot HaBerit
We should remember that just as the "garment" of the body will be woven of light and will be prestigious, so the body itself will be the distinguished clothing of the soul. Israel experienced a glimpse of such a future while in the desert. This is why the Torah tells us in Deut. 8,4: שמלתך לא בלתה מעליך, “your clothing did not wear out, etc. during all these forty years. The first step in restoring man to the garments that he ought to be wearing were taken by two of Noach's sons when they covered their father by taking hold of the שמלה and covering him with it (Genesis 9,23).