וַיַּ֨עַל כַּיּוֹנֵ֜ק לְפָנָ֗יו וְכַשֹּׁ֙רֶשׁ֙ מֵאֶ֣רֶץ צִיָּ֔ה לֹא־תֹ֥אַר ל֖וֹ וְלֹ֣א הָדָ֑ר וְנִרְאֵ֥הוּ וְלֹֽא־מַרְאֶ֖ה וְנֶחְמְדֵֽהוּ׃
װאָרום ער איז אױפֿגעגאַנגען װי אַ שפּראָץ גלײַך אַרױף, און װי אַ װאָרצל פֿון טרוקענער ערד; ער האָט קײן געשטאַלט ניט געהאַט און קײן שײנקײט, אַז מיר זאָלן אים אָנקוקן, און קײן אױסזען, אַז מיר זאָלן אים גלוסטן.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.