ס֣וּרוּ טָמֵ֞א קָ֣רְאוּ לָ֗מוֹ ס֤וּרוּ ס֙וּרוּ֙ אַל־תִּגָּ֔עוּ כִּ֥י נָצ֖וּ גַּם־נָ֑עוּ אָֽמְרוּ֙ בַּגּוֹיִ֔ם לֹ֥א יוֹסִ֖יפוּ לָגֽוּר׃ (ס)
”קערט אײַך אָפּ! טמא!“ רופֿט מען צו זײ, ”קערט אײַך אָפּ! קערט אײַך אָפּ! איר זאָלט זיך ניט אָנרירן!“ בעת זײ פֿליען און װאָגלען; מע זאָגט צװישן די פֿעלקער: זײ טאָרן זיך מער ניט אױפֿהאַלטן.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.