וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה הִנְּךָ֥ שֹׁכֵ֖ב עִם־אֲבֹתֶ֑יךָ וְקָם֩ הָעָ֨ם הַזֶּ֜ה וְזָנָ֣ה ׀ אַחֲרֵ֣י ׀ אֱלֹהֵ֣י נֵֽכַר־הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֨ר ה֤וּא בָא־שָׁ֙מָּה֙ בְּקִרְבּ֔וֹ וַעֲזָבַ֕נִי וְהֵפֵר֙ אֶת־בְּרִיתִ֔י אֲשֶׁ֥ר כָּרַ֖תִּי אִתּֽוֹ׃
און גאָט האָט געזאָגט צו משהן: זע, דו לײגסט זיך מיט דײַנע עלטערן, און דאָס דאָזיקע פֿאָלק װעט אױפֿשטײן און זיך אָפּקערן נאָך די געטער פֿון די פֿרעמדע פֿון דעם לאַנד װאָס ער קומט אַהין צװישן זײ, און ער װעט מיך פֿאַרלאָזן, און פֿאַרשטערן מײַן בונד װאָס איך האָב געשלאָסן מיט אים.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.