עַד־כָּ֖ה סוֹפָ֣א דִֽי־מִלְּתָ֑א אֲנָ֨ה דָֽנִיֵּ֜אל שַׂגִּ֣יא ׀ רַעְיוֹנַ֣י יְבַהֲלֻנַּ֗נִי וְזִיוַי֙ יִשְׁתַּנּ֣וֹן עֲלַ֔י וּמִלְּתָ֖א בְּלִבִּ֥י נִטְרֵֽת׃ (פ)
ביז דאַנען איז דער סָוף פֿון דער זאַך. מיך, דניאל, האָבן מײַנע רעיוֹנות זײער געשראָקן, און מײַן פֿאַרב האָט זיך אױף מיר געביטן, און איך האָב די זאַך באַהאַלטן אין מײַן האַרצן.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.