וְהִיא֙ לֹ֣א יָֽדְעָ֔ה כִּ֤י אָֽנֹכִי֙ נָתַ֣תִּי לָ֔הּ הַדָּגָ֖ן וְהַתִּיר֣וֹשׁ וְהַיִּצְהָ֑ר וְכֶ֨סֶף הִרְבֵּ֥יתִי לָ֛הּ וְזָהָ֖ב עָשׂ֥וּ לַבָּֽעַל׃
און זי װײס ניט, אַז דאָס האָב איך איר געגעבן די תּבואה, דעם װײַן, און דאָס אײל; און דאָס זילבער און גאָלד װאָס איך האָב איר געמערט, האָבן זײ פֿאַרטאָן אױף בעַל.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.