שְׁפֹ֣ךְ חֲמָתְךָ֗ עַל־הַגּוֹיִם֙ אֲשֶׁ֣ר לֹֽא־יְדָע֔וּךָ וְעַל֙ מִשְׁפָּח֔וֹת אֲשֶׁ֥ר בְּשִׁמְךָ֖ לֹ֣א קָרָ֑אוּ כִּֽי־אָכְל֣וּ אֶֽת־יַעֲקֹ֗ב וַאֲכָלֻ֙הוּ֙ וַיְכַלֻּ֔הוּ וְאֶת־נָוֵ֖הוּ הֵשַֽׁמּוּ׃ (פ)
גיס אױך דײַן גרימצאָרן אױף די פֿעלקער װאָס קענען דיך ניט, און אױף די משפּחות װאָס רופֿן ניט דײַן נאָמען, װאָרום פֿאַרצערט האָבן זײ יעקב, יאָ, אים פֿאַרצערט און אים פֿאַרלענדט, און זײַן װױנונג פֿאַרװיסט.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.