כִּ֣י שָׁמַ֜עְתִּי דִּבַּ֣ת רַבִּים֮ מָג֣וֹר מִסָּבִיב֒ הַגִּ֙ידוּ֙ וְנַגִּידֶ֔נּוּ כֹּ֚ל אֱנ֣וֹשׁ שְׁלוֹמִ֔י שֹׁמְרֵ֖י צַלְעִ֑י אוּלַ֤י יְפֻתֶּה֙ וְנ֣וּכְלָה ל֔וֹ וְנִקְחָ֥ה נִקְמָתֵ֖נוּ מִמֶּֽנּוּ׃
יאָ, איך האָב געהערט די בײזע רײד פֿון פֿיל, אַ שרעק רונד אַרום: ”מַסרט, און לאָמיר אים פֿאַרמַסרן!“ אַלע מײַנע גוטע פֿרײַנט לױערן אױף מײַן בראָך: אפֿשר װעט ער פֿאַרנאַרט װערן, אונמיר װעלן אים בײַקומען, און נעמען אונדזער נקמה פֿון אים.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.