וְיִנְהֹ֥ם עָלָ֛יו בַּיּ֥וֹם הַה֖וּא כְּנַהֲמַת־יָ֑ם וְנִבַּ֤ט לָאָ֙רֶץ֙ וְהִנֵּה־חֹ֔שֶׁךְ צַ֣ר וָא֔וֹר חָשַׁ֖ךְ בַּעֲרִיפֶֽיהָ׃ (פ)
און מע װעט ברומען אױף אים אין יענעם טאָג װי דאָס ברומען פֿון ים; און מע קוקט אױף דער ערד, ערשט פֿינצטערניש און נױט, און דאָס ליכט איז פֿינצטער געװאָרן אין אירע װאָלקנס.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.