אַתָּ֣ה תָ֭קוּם תְּרַחֵ֣ם צִיּ֑וֹן כִּי־עֵ֥ת לְ֝חֶֽנְנָ֗הּ כִּי־בָ֥א מוֹעֵֽד׃
דו װעסט אױפֿשטײן און זיך דערבאַרימען אױף צִיון, װאָרום עס איז צײַט זי צו לײַטזעליקן, װאָרום געקומען איז די שעה.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.