וְלָקְח֣וּ ׀ בֶּ֣גֶד תְּכֵ֗לֶת וְכִסּ֞וּ אֶת־מְנֹרַ֤ת הַמָּאוֹר֙ וְאֶת־נֵ֣רֹתֶ֔יהָ וְאֶת־מַלְקָחֶ֖יהָ וְאֶת־מַחְתֹּתֶ֑יהָ וְאֵת֙ כָּל־כְּלֵ֣י שַׁמְנָ֔הּ אֲשֶׁ֥ר יְשָׁרְתוּ־לָ֖הּ בָּהֶֽם׃
און זײ זאָלן נעמען אַ טוך פֿון בלאָער װאָל, און אַריבערדעקן די מנוֹרה פֿאַר לײַכטונג, און אירע רערלעך, און אירע צװענגלעך, און אירע אַשפֿענדלעך, און אַלע אירע אײלגעפֿעסן װאָס מע באַדינט זי מיט זײ.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.