וְהִשְׁבִּ֨יעַ הַכֹּהֵ֥ן אֶֽת־הָֽאִשָּׁה֮ בִּשְׁבֻעַ֣ת הָאָלָה֒ וְאָמַ֤ר הַכֹּהֵן֙ לָֽאִשָּׁ֔ה יִתֵּ֨ן יְהוָ֥ה אוֹתָ֛ךְ לְאָלָ֥ה וְלִשְׁבֻעָ֖ה בְּת֣וֹךְ עַמֵּ֑ךְ בְּתֵ֨ת יְהוָ֤ה אֶת־יְרֵכֵךְ֙ נֹפֶ֔לֶת וְאֶת־בִּטְנֵ֖ךְ צָבָֽה׃
און דער כֹּהן זאָל באַשװערן די פֿרױ מיט אַ שבֿועה פֿון אַ קללה, און דער כֹּהן זאָל זאָגן צו דער פֿרױ – זאָל דיך גאָט מאַכן פֿאַר אַ קללה און פֿאַר אַ שבֿועה צװישן דײַן פֿאָלק, אַז גאָט װעט מאַכן אַװעקפֿאַלן דײַן דיך, און געשװעלן דײַן בױך;
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.