אֵתָ֥יוּ אֶקְחָה־יַ֖יִן וְנִסְבְּאָ֣ה שֵׁכָ֑ר וְהָיָ֤ה כָזֶה֙ י֣וֹם מָחָ֔ר גָּד֖וֹל יֶ֥תֶר מְאֹֽד׃
״קומט, איך װעל ברענגען װײַן, און לאָמיר זױפֿן דעם טרונק; און װי דער אַזױ זאָל זײַן מאָרגעדיקער טאָג, און גרעסער נאָך פֿיל״.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.