וְעַל־קַרְנַיָּ֤א עֲשַׂר֙ דִּ֣י בְרֵאשַׁ֔הּ וְאָחֳרִי֙ דִּ֣י סִלְקַ֔ת ונפלו [וּנְפַ֥לָה] מִן־קדמיה [קֳדָמַ֖הּ] תְּלָ֑ת וְקַרְנָ֨א דִכֵּ֜ן וְעַיְנִ֣ין לַ֗הּ וְפֻם֙ מְמַלִּ֣ל רַבְרְבָ֔ן וְחֶזְוַ֖הּ רַ֥ב מִן־חַבְרָתַֽהּ׃
און װעגן די צען הערנער װאָס אױף איר קאָפּ, און דעם אַנדערן װאָס איז אױסגעװאַקסן, און דרײַ זײַנען אַרױסגעפֿאַלן פֿון פֿאַר אים – דעם דאָזיקן האָרן װאָס האָט געהאַט אױגן, און אַ מױל װאָס האָט גערעדט גרױס, און זײַן אױסזען איז געװען גרעסער װי פֿון זײַנע חבֿרים.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.