זִכָּר֞וֹן לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל לְ֠מַעַן אֲשֶׁ֨ר לֹֽא־יִקְרַ֜ב אִ֣ישׁ זָ֗ר אֲ֠שֶׁר לֹ֣א מִזֶּ֤רַע אַהֲרֹן֙ ה֔וּא לְהַקְטִ֥יר קְטֹ֖רֶת לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וְלֹֽא־יִהְיֶ֤ה כְקֹ֙רַח֙ וְכַ֣עֲדָת֔וֹ כַּאֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֧ר יְהוָ֛ה בְּיַד־מֹשֶׁ֖ה לֽוֹ׃
אַ דערמאָנונג צי די קינדער פֿון ישׂראל, כּדי אַ פֿרעמדער מענטש, װאָס איז ניט פֿון דעם זאָמען פֿון אַהרן, זאָל ניט גענענען צו רײַכערן װײַרױך פֿאַר גאָט, אַז ער זאָל ניט װערן אַזױ װי קרח און אַזױ װי זײַן געזעמל; אַזױ װי גאָט האָט גערעדט צו אים דורך משהן.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.