בֵּאדַ֜יִן עָנֵ֣ה דָנִיֵּ֗אל וְאָמַר֙ קֳדָ֣ם מַלְכָּ֔א מַתְּנָתָךְ֙ לָ֣ךְ לֶֽהֶוְיָ֔ן וּנְבָ֥זְבְּיָתָ֖ךְ לְאָחֳרָ֣ן הַ֑ב בְּרַ֗ם כְּתָבָא֙ אֶקְרֵ֣א לְמַלְכָּ֔א וּפִשְׁרָ֖א אֲהוֹדְעִנֵּֽהּ׃
דענצמאָל האָט געענטפֿערט דניאל און האָט געזאָגט פֿאַר דעם מלך: דײַנע מתּנות זאָלן בלײַבן בײַ דיר, און דײַנע באַלױנונגען גיב אַן אַנדערן; אָבער דאָס געשריפֿטס װעל איך דעם מלך איבערלײענען, און דעם פּיתרון װעל איך אים מאַכן װיסן.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.