מִמָּר֛וֹם שָֽׁלַח־אֵ֥שׁ בְּעַצְמֹתַ֖י וַיִּרְדֶּ֑נָּה פָּרַ֨שׂ רֶ֤שֶׁת לְרַגְלַי֙ הֱשִׁיבַ֣נִי אָח֔וֹר נְתָנַ֙נִי֙ שֹֽׁמֵמָ֔ה כָּל־הַיּ֖וֹם דָּוָֽה׃ (ס)
פֿון דער הײך האָט ער אַראָפּגעשיקט אַ פֿײַער אין מײַנע בײנער, און זײ באַװעלטיקט; ער האָט פֿאַרשפּרײט אַ נעץ פֿאַר מײַנע פֿיס, ער האָט מיך אַהינטער געקערט; װיסט האָט ער מיך געמאַכט, קראַנק אַ גאַנצן טאָג.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.