ק֣וּמִי ׀ רֹ֣נִּי בליל [בַלַּ֗יְלָה] לְרֹאשׁ֙ אַשְׁמֻר֔וֹת שִׁפְכִ֤י כַמַּ֙יִם֙ לִבֵּ֔ךְ נֹ֖כַח פְּנֵ֣י אֲדֹנָ֑י שְׂאִ֧י אֵלָ֣יו כַּפַּ֗יִךְ עַל־נֶ֙פֶשׁ֙ עֽוֹלָלַ֔יִךְ הָעֲטוּפִ֥ים בְּרָעָ֖ב בְּרֹ֥אשׁ כָּל־חוּצֽוֹת׃ (ס)
שטײ אױף, שרײַ אין דער נאַכט, אין אָנהײב פֿון די נאַכטװאַכן; גיס אױס װי װאַסער דײַן האַרץ, פֿאַר דעם פּנים פֿון גאָט; הײב אױף דײַנע הענט צו אים, פֿאַר די נפֿשות פֿון דײַנע קלײנע קינדער װאָס חלשן פֿון הונגער אין אַלע עק גאַסן.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.