וְדִבְּר֣וּ הַשֹּֽׁטְרִים֮ אֶל־הָעָ֣ם לֵאמֹר֒ מִֽי־הָאִ֞ישׁ אֲשֶׁ֨ר בָּנָ֤ה בַֽיִת־חָדָשׁ֙ וְלֹ֣א חֲנָכ֔וֹ יֵלֵ֖ךְ וְיָשֹׁ֣ב לְבֵית֑וֹ פֶּן־יָמוּת֙ בַּמִּלְחָמָ֔ה וְאִ֥ישׁ אַחֵ֖ר יַחְנְכֶֽנּוּ׃
און די אױפֿזעער זאָלן רעדן צום פֿאָלק, אַזױ צו זאָגן: איז װער עמיצער דאָ װאָס האָט געבױט אַ נײַ הױז, און האָט עס ניט באַנײַט? זאָל ער גײן און זיך אומקערן צו זײַן הײם, טאָמער שטאַרבט ער אין מלחמה, און אַן אַנדער מאַן װעט עס באַנײַען.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.