וְיָצְא֣וּ וְרָא֔וּ בְּפִגְרֵי֙ הָאֲנָשִׁ֔ים הַפֹּשְׁעִ֖ים בִּ֑י כִּ֣י תוֹלַעְתָּ֞ם לֹ֣א תָמ֗וּת וְאִשָּׁם֙ לֹ֣א תִכְבֶּ֔ה וְהָי֥וּ דֵרָא֖וֹן לְכָל־בָּשָֽׂר׃
און זײ װעלן אַרױסגײן און װעלן קוקןאױף די פּגָרים פֿון די מענטשןװאָס האָבן געבראָכן אָן מיר; װאָרום זײער װאָרעם װעט ניט שטאַרבן, און זײער פֿײַער װעט ניט פֿאַרלאָשן װערן, און זײ װעלן זײַן אַן עקל פֿאַר אַלע לײַבער.[און עס װעט זײַן, ראש-חודש אין ראש-חודש, און שבת אין שבת, װעלן קומען אַלע לײַבער, זיך בוקן פֿאַר מיר, זאָגט גאָט. ]
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.