גַּ֤ם כִּֽי־אֵלֵ֨ךְ בְּגֵ֪יא צַלְמָ֡וֶת לֹא־אִ֘ירָ֤א רָ֗ע כִּי־אַתָּ֥ה עִמָּדִ֑י שִׁבְטְךָ֥ וּ֝מִשְׁעַנְתֶּ֗ךָ הֵ֣מָּה יְנַֽחֲמֻֽנִי׃
אַפֿילו אַז איך גײ אין טאָל פֿון טױטשאָטן, האָב איך ניט מורא פֿאַר בײז, װאָרום דו ביסט מיט מיר;דײַן שטעקן און דײַן אָנלען, זײ טוען מיך טרײסטן.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.