וְהֽוּא־הִכָּה֩ אֶת־הָאִ֨ישׁ הַמִּצְרִ֜י אִ֥ישׁ מִדָּ֣ה ׀ חָמֵ֣שׁ בָּאַמָּ֗ה וּבְיַ֨ד הַמִּצְרִ֤י חֲנִית֙ כִּמְנ֣וֹר אֹרְגִ֔ים וַיֵּ֥רֶד אֵלָ֖יו בַּשָּׁ֑בֶט וַיִּגְזֹ֤ל אֶֽת־הַחֲנִית֙ מִיַּ֣ד הַמִּצְרִ֔י וַיַּהַרְגֵ֖הוּ בַּחֲנִיתֽוֹ׃
און ער האָט דערשלאָגן אַ מִצרישן מאַן, אַ מאַן פֿון אַ גרױסן װוּקס, פֿינף אײלן [די הײך]; און אין דעם מִצריס האַנט איז געװען אַ שפּיז אַזױ װי דער שטאַנג פֿון װעבער, און ער האָט אַראָפּגענידערט צו אים מיט אַ רוט; האָט ער אַרױסגעריסן דעם שפּיז פֿון דעם מִצריס האַנט, און האָט אים געהרגעט מיט זײַן אײגענעם שפּיז.
Ibn Ezra
robbed by force (as in, “he snatched the spear” [II Samuel 23:21])
Rashi
אנשי מדות MEN OF GREAT STATURE (lit., of measure) — tall and high men, in speaking of whom one feels compelled to give their size, as is stated, for instance, with reference to Goliath (I Samuel 17:4): “his height was six cubits and a span” . Similar to this phrase are: (II Samuel 21:20) “a man of great stature"; (I Chronicles 11:23) “a man of great stature.