אָ֣ז יַעֲלֶ֗ה חֲזָאֵל֙ מֶ֣לֶךְ אֲרָ֔ם וַיִּלָּ֥חֶם עַל־גַּ֖ת וַֽיִּלְכְּדָ֑הּ וַיָּ֤שֶׂם חֲזָאֵל֙ פָּנָ֔יו לַעֲל֖וֹת עַל־יְרוּשָׁלִָֽם׃
דענצמאָל איז אַרױפֿגעגאַנגען חַזָאֵל דער מלך פֿון ארם, און האָט געהאַלטן מלחמה אױף גַת, און האָט זי באַצװוּנגען. און חַזָאֵל האָט געקערט זײַן פּנים אַרױפֿצוגײן אױף ירושלים.
Depths of Yonah
By contrast, it was best for Elisha, who had a much softer personality than Eliyahu HaNavi (as evidenced by Melachim I 19:20-21 and Melachim II 2:21-22), to anoint Chazael (Melachim II 8:7-15). Elisha’s crying when informing Chazael of his divine destiny to punish our people (see Melachim I 19:15-18), likely softened the blow Chazael dealt to our people (Melachim II 12:18-19).