וַיִּשְׁלְח֣וּ אַנְשֵׁי֩ גִבְע֨וֹן אֶל־יְהוֹשֻׁ֤עַ אֶל־הַֽמַּחֲנֶה֙ הַגִּלְגָּ֣לָה לֵאמֹ֔ר אַל־תֶּ֥רֶף יָדֶ֖יךָ מֵֽעֲבָדֶ֑יךָ עֲלֵ֧ה אֵלֵ֣ינוּ מְהֵרָ֗ה וְהוֹשִׁ֤יעָה לָּ֙נוּ֙ וְעָזְרֵ֔נוּ כִּ֚י נִקְבְּצ֣וּ אֵלֵ֔ינוּ כָּל־מַלְכֵ֥י הָאֱמֹרִ֖י יֹשְׁבֵ֥י הָהָֽר׃
האָבן די מענטשן פֿון גִבֿעוֹן געשיקט צו יהוֹשוען אין לאַגער קײן גִלגָל, אַזױ צו זאָגן: זאָלסט ניט אָפּלאָזן דײַנע הענט פֿון דײַנע קנעכט; קום אַרױף צו אונדז אױף גיך, און העלף אונדז, און שטײ אונדז בײַ; װאָרום אַלע מלכים פֿון אֶמוֹרי, די באַװוינער פֿון דעם געבערג, האָבן זיך אײַנגעזאַמלט אױף אונדז.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.