לָכֵ֗ן כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנְנִ֥י חֹשֵׁ֛ב עַל־הַמִּשְׁפָּחָ֥ה הַזֹּ֖את רָעָ֑ה אֲ֠שֶׁר לֹֽא־תָמִ֨ישׁוּ מִשָּׁ֜ם צַוְּארֹֽתֵיכֶ֗ם וְלֹ֤א תֵֽלְכוּ֙ רוֹמָ֔ה כִּ֛י עֵ֥ת רָעָ֖ה הִֽיא׃
דרום האָט גאָט אַזױ געזאָגט: זע, איך טראַכט אױף דער דאָזיקער משפּחה אַ בײז װאָס איר װעט ניט קענען אָפּטאָן דערפֿון אײַערע העלדזער, און איר װעט ניט גײן מיט אַן אױפֿגעהױבענעם קאָפּ, װאָרום אַ בײזע צײַט װעט דאָס זײַן.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.