וַיִּקָּבְצ֣וּ כָל־אַנְשֵֽׁי־יְהוּדָה֩ וּבִנְיָמִ֨ן ׀ יְרוּשָׁלִַ֜ם לִשְׁלֹ֣שֶׁת הַיָּמִ֗ים ה֛וּא חֹ֥דֶשׁ הַתְּשִׁיעִ֖י בְּעֶשְׂרִ֣ים בַּחֹ֑דֶשׁ וַיֵּשְׁב֣וּ כָל־הָעָ֗ם בִּרְחוֹב֙ בֵּ֣ית הָאֱלֹהִ֔ים מַרְעִידִ֥ים עַל־הַדָּבָ֖ר וּמֵהַגְּשָׁמִֽים׃ (פ)
האָבן זיך אײַנגעזאַמלט אַלע מענער פֿון יהודה און בנימין קײן ירושָלַיִם צום דריטן טאָג; דאָס איז געװען אין נײַנטן חוֹדש, אין צװאַנציקסטן טאָג אין חוֹדש. און דאָס גאַנצע פֿאָלק איז געזעסן אױפֿן ברײטן פּלאַץ פֿון גאָטס הױז, ציטערנדיק איבער דער זאַך, און איבער די רעגנס.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.