וַיֹּאמְר֥וּ זִקְנֵֽי־גִלְעָ֖ד אֶל־יִפְתָּ֑ח יְהוָ֗ה יִהְיֶ֤ה שֹׁמֵ֙עַ֙ בֵּֽינוֹתֵ֔ינוּ אִם־לֹ֥א כִדְבָרְךָ֖ כֵּ֥ן נַעֲשֶֽׂה׃
האָבן די עלטסטע פֿון גלעד געזאָגט צו יפֿתּחן: גאָט זאָל זײַן אַ צוהערער צװישן אונדז, אױב מיר װעלן ניט טאָן אַזױ װי דײַן װאָרט!
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.