וַתֹּ֣אמֶר אֵלָ֗יו אָבִי֙ פָּצִ֤יתָה אֶת־פִּ֙יךָ֙ אֶל־יְהוָ֔ה עֲשֵׂ֣ה לִ֔י כַּאֲשֶׁ֖ר יָצָ֣א מִפִּ֑יךָ אַחֲרֵ֡י אֲשֶׁ֣ר עָשָׂה֩ לְךָ֙ יְהוָ֧ה נְקָמ֛וֹת מֵאֹיְבֶ֖יךָ מִבְּנֵ֥י עַמּֽוֹן׃
האָט זי צו אים געזאָגט: פֿאָטער מײַנער, האָסט געעפֿנט דײַן מױל צו גאָט; טו צו מיר, אַזױ װי עס איז אַרױס פֿון דײַן מױל, נאָך דעם אַז גאָט האָט דיר געגעבן אַ נקמה אָן דײַנע פֿײַנט, אָן די קינדער פֿון עמון.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.