וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו זְבֻ֗ל אַיֵּ֨ה אֵפ֥וֹא פִ֙יךָ֙ אֲשֶׁ֣ר תֹּאמַ֔ר מִ֥י אֲבִימֶ֖לֶךְ כִּ֣י נַעַבְדֶ֑נּוּ הֲלֹ֨א זֶ֤ה הָעָם֙ אֲשֶׁ֣ר מָאַ֣סְתָּה בּ֔וֹ צֵא־נָ֥א עַתָּ֖ה וְהִלָּ֥חֶם בּֽוֹ׃ (ס)
האָט זבֿול צו אים געזאָגט: הײַנט אַװוּ איז דײַן מױל װען דו האָסט געזאָגט: װער איז אבֿימלך, אַז מיר זאָלן אים דינען? איז דאָס ניט דאָס פֿאָלק װאָס דו האָסט עס פֿאַראַכט? גײ אַדרבה אַרױס אַצונד, און האַלט מלחמה אַקעגן אים.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.